Cel badania Test ma na celu wyznaczenie ilości alkoholu glikolowego (przede wszystkim etylenoglikolu) w wybranym materiale biologicznym przy użyciu techniki kolorymetrycznej. Wynik pozwala na wczesne rozpoznanie toksycznego narażenia, które może prowadzić do kwasicy metabolicznej, niewydolności nerek oraz zaburzeń neurologicznych.
Wskazania kliniczne U podejrzenia ostrego zatrucia glikolem po spożyciu płynów chłodzących, rozpuszczalników przemysłowych lub innych produktów zawierających etylenoglikol. Kontrola przebiegu terapii detoksykacyjnej, w tym hemodializy lub podania antagonistów (np. Wyjaśnienie niejasnej kwasicy metabolicznej, podwyższonego stężenia kreatyniny lub objawów niewydolności nerek. Badania przesiewowe w sytuacjach narażenia środowiskowego (np.
w domu, w przedszkolu), które mogą mieć wpływ na rozwój neurologiczny u dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym spektrum autyzmu. Materiał biologiczny Surowica lub osocze – 0,5 ml (zwykle pobierane z żyły). Mocz – 5 ml, zalecany jako próbka poranna, gdy pobranie krwi jest niemożliwe lub niewskazane. Przygotowanie pacjenta Próbkę krwi pobiera się w warunkach aseptycznych, najlepiej w stanie spoczynku.
Nie wymaga się głodówki, ale pacjent powinien unikać produktów zawierających glikol (np. niektóre płyny chłodzące, rozpuszczalniki) przez co najmniej 12 godzin przed pobraniem, aby zapobiec fałszywemu podwyższeniu wyniku. Próbka moczu powinna być zebraną jako pierwszą poranną w czystym pojemniku, bez dodatku konserwantów. Próbki przechowuje się w temperaturze 2‑8 °C i analizuje w ciągu 24 h od pobrania. Metoda Analiza odbywa się metodą kolorymetryczną.
Alkohol glikolowy jest utleniany przez enzym alkoholdehydrogenazę, a powstały NADH jest wykrywany spektrofotometrycznie przy długości fali 340 nm. Zmiana absorbancji jest proporcjonalna do koncentracji glikolu w próbce. Metoda cechuje się wysoką czułością (dolny limit wykrywalności ≈ 0,1 mg/dl) oraz krótkim czasem analizy (ok. W sytuacjach wymagających większej specyficzności możliwe jest potwierdzenie wyniku metodami chromatograficznymi (HPLC, GC‑MS).
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – brak wykrywalnego alkoholu glikolowego lub stężenie Podwyższone stężenie – wskazuje na ekspozycję toksyczną; wartości > 20 mg/dl w surowicy wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, a wartości 5‑20 mg/dl sugerują umiarkowane narażenie i konieczność dalszej diagnostyki. Trend – spadek stężenia w kolejnych badaniach świadczy o skuteczności zastosowanej terapii detoksykacyjnej.