Cel badania Określenie dokładnego stężenia alkoholu etylowego (etanolu) w surowicy krwi żylnej. Wynik umożliwia ocenę stopnia upojenia, potwierdzenie lub wykluczenie zatrucia alkoholowego oraz dostarcza danych niezbędnych w sytuacjach prawno-medycznych. Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrego zatrucia alkoholem (ICD‑10 P31). Ocena stopnia upojenia w kontekście wypadków drogowych, urazów czy incydentów medycznych. Kontrola skuteczności terapii odstawienia alkoholu.
Monitorowanie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których spożycie alkoholu może wpływać na przebieg choroby lub interakcje lekowe. Potrzeba ustalenia poziomu alkoholu w sytuacjach sądowych lub administracyjnych (np. Metoda Stężenie etanolu w surowicy oznacza się najczęściej metodą chromatografii gazowej z detektorem masowym (GC‑MS) lub detektorem płomieniowo‑jonizacyjnym (FID).
Alternatywnie dopuszczalne są enzymatyczne testy oparte na dehydrogenazie alkoholowej, które dają wyniki w krótkim czasie, ale o nieco niższej precyzji. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki; pacjent może spożywać posiłki, pod warunkiem braku spożycia alkoholu w ciągu ostatnich 12‑24 h. Unikać stosowania żeli, maści czy innych preparatów zawierających alkohol na skórze przed pobraniem próbki, aby nie zafałszować wyniku.
Próbkę pobiera się w warunkach sterylnych do suchej probówki bez dodatku antykoagulantów (np. EDTA), aby zapobiec rozcieńczeniu surowicy. Interpretacja wyników Wynik podaje się w miligramach na decylitr (mg/dL) lub promilach (‰). Typowe przedziały interpretacyjne: 0 mg/dL (0 ‰) – brak alkoholu w organizmie. 0‑20 mg/dL (0‑0,2 ‰) – poziom poniżej progu wykrywalności, brak wpływu klinicznego. 21‑50 mg/dL (0,21‑0,5 ‰) – łagodne upojenie, możliwe osłabienie koordynacji.
51‑100 mg/dL (0,51‑1,0 ‰) – umiarkowane upojenie, zaburzenia mowy, równowagi. 101‑200 mg/dL (1,01‑2,0 ‰) – silne upojenie, ryzyko wymiotów, senności, upośledzenia świadomości. >200 mg/dL (>2,0 ‰) – ciężkie zatrucie, możliwe zagrożenie życia, wymaga natychmiastowej interwencji. Interpretacja powinna uwzględniać indywidualne czynniki, takie jak masa ciała, tempo metabolizmu, przyjmowane leki oraz ewentualne współistniejące choroby neurologiczne.
Uwagi dodatkowe W badaniach osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD, ADHD) wynik może mieć wpływ na ocenę zachowań i interakcji lekowych. Regularne monitorowanie poziomu alkoholu jest zalecane w programach terapeutycznych oraz w sytuacjach, gdy spożycie alkoholu może nasilać objawy neuropsychiatryczne.