Cel badania Pomiar stężenia alfa‑1‑kwasowej glikoproteiny (AGP, orosomucoidu) w surowicy krwi. AGP jest białkiem ostrej fazy produkowanym w wątrobie, którego poziom rośnie w odpowiedzi na stany zapalne, infekcje, urazy, a także w niektórych chorobach nowotworowych i autoimmunologicznych. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, podwyższone stężenie AGP może odzwierciedlać aktywację układu immunologicznego i neurozapalny komponent patogenezy.
Wskazania kliniczne Ocena aktywności procesu zapalnego w chorobach zakaźnych i autoimmunologicznych. Monitorowanie przebiegu i skuteczności terapii przeciwzapalnej. Ocena funkcji wątroby przy podejrzeniu niewydolności wątrobowej. Wsparcie diagnostyczne w onkologii (monitorowanie markerów ostrej fazy). Badania badawcze i kliniczne w autyzmie (ASD), PANS/PANDAS oraz innych zaburzeniach neurorozwojowych, gdzie podwyższony poziom AGP może wskazywać na neurozapalny proces.
Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem, po odwirowaniu – surowica. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczna głodówka. W przypadku badań kontrolujących wpływ leków lub suplementów zaleca się ich odstawienie zgodnie z zaleceniami lekarza.
Metoda Stężenie AGP oznacza się najczęściej metodą immunoturbidymetrii lub immunonefelometrii, które wykorzystują przeciwciała monoklonalne wiążące się z białkiem i generujące sygnał optyczny proporcjonalny do jego koncentracji. Interpretacja wyników Norma: 0,5–1,2 g/L (wartości mogą się nieco różnić w zależności od laboratorium).
Wzrost: wskazuje na aktywację ostrej fazy – infekcje bakteryjne i wirusowe, stany zapalne przewlekłe, urazy, nowotwory, choroby autoimmunologiczne, ciężka niewydolność wątroby, a także w niektórych przypadkach nasilonych zaburzeń neurorozwojowych. Obniżenie: może wystąpić w ciężkiej niewydolności wątroby, niedożywieniu, zespołach nerek (np. zespół nerczycowy) lub w wyniku intensywnej terapii immunosupresyjnej.
Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Badanie AGP jest użyteczne w badaniach nad neurozapalnym podłożem autyzmu i innych zaburzeń neurorozwojowych. Podwyższony poziom może wspierać diagnozę współistniejących stanów zapalnych, które wpływają na przebieg i nasilenie objawów neuropsychiatrycznych.