Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko szerokiemu spektrum 295 alergenów, w tym 178 molekularnych komponentów oraz 117 ekstraktów roślinnych, zwierzęcych i mikrobiologicznych. Dodatkowo określa się całkowity poziom IgE w surowicy, co pozwala ocenić ogólną tendencję do reakcji alergicznych. Wskazania kliniczne diagnoza i różnicowanie alergii wziewnych (np.
katar sienny – ICD‑10 J30), alergicznego zapalenia oskrzeli i astmy (J45), alergii pokarmowych (K52.2) oraz alergii kontaktowych (L23), rozpoznanie przyczyn objawów niewyjaśnionej etiologii w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym w spektrum autyzmu (F84.0), gdzie alergie mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze, monitorowanie skuteczności immunoterapii alergenowej, ocena ryzyka reakcji alergicznej przed wprowadzeniem nowej diety lub leków, ustalenie profilu alergicznego w przypadkach wielokrotnych reakcji alergicznych lub nietypowych objawów.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą multiplexowego immunoassay opartego na technologii mikroarray (np. Na szklanej płytce umieszczone są 295 specyficznych antygenów – zarówno czyste molekuły, jak i ekstrakty – które po zetknięciu z surowicą pacjenta wiążą się z obecnymi w niej przeciwciałami IgE. Złożone kompleksy są następnie wykrywane przy użyciu znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE i odczytywane w aparacie analizującym intensywność sygnału fluorescencyjnego.
Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilo‑jednostki na litr) zarówno dla poszczególnych alergenów, jak i dla całkowitego IgE. Przygotowanie pacjenta próbka pobierana jest z żyły – 5 ml surowicy, nie wymaga głodówki, należy unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych na co najmniej 5 dni przed pobraniem krwi, przed badaniem należy ograniczyć ekspozycję na znane alergeny (np.
nie spożywać potencjalnych alergenów pokarmowych w dniu pobrania), próba powinna być pobrana w warunkach stabilnych, bez ostrej infekcji lub gorączki. Interpretacja wyników Wynik dodatni (poziom specyficznego IgE powyżej ustalonego progu, najczęściej >0,35 kU/L) wskazuje na sensitizację danego alergenu, co nie zawsze oznacza kliniczną alergię – konieczna jest korelacja z objawami pacjenta.
Podwyższony całkowity IgE może sugerować ogólną skłonność do reakcji alergicznych, ale także występowanie chorób immunologicznych (np. pasożytnicze, choroby autoimmunologiczne). W kontekście zaburzeń neurorozwojowych wyniki mogą pomóc wyjaśnić niejasne objawy, takie jak problemy żołądkowo‑jelitowe, zaburzenia snu czy nasilenie zachowań stereotypowych, które bywają powiązane z nietolerancjami pokarmowymi lub alergiami wziewnymi.