Cel badania Badanie ilościowe albumin w moczu (kod ICD: MALB-M) ma na celu zmierzenie koncentracji albuminy – najobficiej występującego białka osocza – w wydalanym moczu. Wynik pozwala wykryć subtelne zmiany w przepuszczalności barier kłębuszkowo‑kapilarnej, które są wczesnym wskaźnikiem uszkodzenia nerek, zanim pojawią się kliniczne objawy niewydolności.
Wskazania kliniczne monitorowanie ryzyka nefropatii u pacjentów z cukrzycą typu 1 i 2, w tym dzieci i młodzieży; ocena wpływu nadciśnienia tętniczego na funkcję nerek; diagnostyka i kontrola zapaleń kłębuszkowych (np. kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy); monitorowanie nefropatii wywołanej lekami (np.
niektóre antybiotyki, leki przeciwpadaczkowe, neuroleptyki) stosowanymi u osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi; ocena progresji chorób autoimmunologicznych i metabolicznych wpływających na nerki; wykrywanie przejściowej albuminurii po intensywnym wysiłku, gorączce lub stresie (w celu odróżnienia od trwałej mikroalbuminurii). Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania wykorzystuje się mocz.
Najczęściej pobierana jest próbka poranna (pierwszy mocz po wstaniu), ponieważ jest najbardziej jednorodna i odzwierciedla nocny spoczynkowy stan filtracji.
Unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużej ilości białka w ciągu 24 h przed pobraniem; W dniu badania nie przyjmować leków moczopędnych, chyba że lekarz zaleci inaczej; Jeśli badanie wykonywane jest jako jednorazowy odczyn (spot urine), konieczne jest zebranie co najmniej 30 ml czystego moczu w sterylnym pojemniku, bez dodatku środków konserwujących; W przypadku pomiaru 24‑godzinowego wyczerpującego zbioru moczu należy zebrać całą objętość wydalaną w ciągu doby, zaczynając od pierwszego porannego oddania po opróżnieniu pęcherza.
Metoda Stężenie albuminy wyznacza się metodami immunochemicznymi, najczęściej: immunoturbidymetria – pomiar zmętnienia próbki po dodaniu przeciwciał przeciwko albuminie; ELISA (test enzymatyczny) – wiązanie albuminy z przeciwciałami znakowanymi enzymem; nefelometria lub chemiluminescencja – techniki o podwyższonej czułości, przydatne przy bardzo niskich stężeniach. Wynik wyrażany jest jako: stosunek albumina/kreatynina (mg/g kreatyniny) – tzw.