Cel badania Pomiar stężenia albuminy w surowicy ma na celu ocenę ilości głównego białka osocza, które odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu onkoticznego ciśnienia, transporcie substancji (np. leków, hormonów, kwasów tłuszczowych) oraz w procesach antyoksydacyjnych. Wynik pomaga w diagnostyce i monitorowaniu chorób wątroby, nerek, stanów odżywieniowych oraz zaburzeń płynów ustrojowych. Wskazania kliniczne Ocena czynności wątroby (np.
marskość, zapalenie, niewydolność wątroby) – ICD‑10: K70‑K77 Rozpoznanie i monitorowanie niedoboru białka (malnutricja, zespół złego wchłaniania) – ICD‑10: E44, E46 Rozpoznanie zespołu nerkowego (białkomocz, zespół nerczycowy) – ICD‑10: N04‑N05 Ocena stanu nawodnienia i odwodnienia (hipowolemia, hiperwolemia) – ICD‑10: R74.0, R74.1 Monitorowanie chorób zapalnych i autoimmunologicznych, w których obserwuje się spadek albuminy jako wskaźnik ostrej fazy reakcji – ICD‑10: M30‑M35 W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np.
ASD, PANS/PANDAS) niskie stężenie albuminy może wskazywać na zaburzenia bariery jelitowo‑mózgowej, przewlekłe stany zapalne lub niewłaściwe odżywienie, co ma wpływ na przebieg i nasilenie objawów. Metoda Badanie wykonywane jest na próbce surowicy pobranej z krwi pełnej.
Najczęściej stosowaną metodą jest barwienie bromkrezol‑zielonym (BCG) lub bromkrezol‑pomarańczowym (BCP) z pomiarem absorbancji przy 630 nm, ewentualnie immunoturbidymetria z wykorzystaniem przeciwciał monoklonalnych. Analiza jest automatyczna, szybka i precyzyjna, a wyniki podaje się w gramach na litr (g/L). Interpretacja wyników Typowy zakres referencyjny dla osób dorosłych wynosi 35‑50 g/L (3,5‑5,0 g/dL).
Wyniki należy interpretować w kontekście klinicznym: Hipogammaglobulinemia (≤34 g/L) – może wskazywać na niedożywienie, ciężką chorobę wątroby, zespół nerkowy, przewlekłe stany zapalne, sepsę lub utratę białka w przewodzie pokarmowym. Hiperalbuminemia (≥51 g/L) – rzadko występuje, najczęściej jest wynikiem odwodnienia lub błędów laboratoryjnych.
Wartości pośrednie wymagają korelacji z innymi parametrami biochemicznymi (ALT, AST, bilirubina, kreatynina, CRP) oraz z oceną kliniczną pacjenta. Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagana specjalna diety, jednak zaleca się: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w ciągu 24 h przed pobraniem krwi. Stosowanie się do zaleceń lekarza w przypadku przyjmowania leków, które mogą wpływać na poziom albuminy (np.