Cel badania Badanie określa aktywność enzymatyczną reniny w osoczu, czyli zdolność tego enzymu do przekształcania angiotensynogenu w angiotensynę I. Wynik pozwala ocenić funkcjonowanie układu renina‑angiotensyna‑aldoestron (RAAS), który reguluje ciśnienie krwi, gospodarkę sodowo‑potasową i objętość krwi. Wskazania kliniczne Rozpoznanie przyczyn wtórnego nadciśnienia tętniczego (np. zwężenie tętnicy nerkowej, hiperaldosteronizm).
Ocena nieprawidłowości w gospodarczej równowadze elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemii. Monitorowanie terapii lekami wpływającymi na RAAS (inhibitory ACE, blokery receptorów angiotensyny, diuretyki). Diagnostyka niektórych postaci chorób nerek, w tym nefropatii związanej z zaburzeniami neuro‑rozwojowymi, gdzie zmiany w RAAS mogą wpływać na funkcje poznawcze.
Metoda Do oznaczenia aktywności reninowej stosuje się metodę enzymatyczną polegającą na inkubacji próbki osocza z nadmiarem angiotensynogenu. Po określonym czasie mierzy się powstałą ilość angiotensyny I, najczęściej metodą radioimmunologiczną (RIA) lub enzymatyczno‑immunologiczną (ELISA). Wynik wyrażany jest w ng ml⁻¹ h⁻¹. Materiał Krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem EDTA.
Osocze odwirowane i odseparowane od elementu komórkowego, przechowywane w temperaturze 2‑8 °C i analizowane najpóźniej w ciągu 4 godzin od pobrania. Przygotowanie pacjenta Unikanie spożycia soli (≥5 g NaCl) oraz kofeiny przez co najmniej 12 h przed pobraniem. Zaprzestanie przyjmowania leków wpływających na RAAS (np. inhibitory ACE, ARB, diuretyki, beta‑blokery) na 2 dni przed badaniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza.
Pacjent powinien być w pozycji siedzącej lub leżącej w spoczynku przez co najmniej 30 min przed pobraniem krwi. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj 0,5‑4,0 ng ml⁻¹ h⁻¹, w zależności od laboratorium. Podwyższona aktywność reninowa sugeruje: zwężenie tętnicy nerkowej, pierwotny hiperaldosteronizm, niewydolność serca, choroby wątroby, stosowanie diuretyków.
Obniżona aktywność reninowa może wystąpić w: pierwotnym hiperaldosteronizmie, przyjmowaniu inhibitorów ACE/ARB, zespole Conna, niewydolności nerek. Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Badania wykazały, że nieprawidłowa regulacja układu renina‑angiotensyna może wpływać na procesy neurozapalne i neuroprzekaźnikowe, co ma znaczenie w kontekście autyzmu, zespołu PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń neurorozwojowych.