Cel badania Antymykogram służy do określenia, jak bardzo wyizolowany patogen grzybiczy (mykot) reaguje na różne preparaty przeciwgrzybicze. Wynik pozwala lekarzowi wybrać lek o największej skuteczności, minimalizując niepowodzenia terapeutyczne i rozwój oporności. Wskazania kliniczne Potwierdzone lub podejrzewane infekcje grzybicze, takie jak kandydoza, aspergiloza, kryptokokowe zapalenie płuc, grzybica skóry, paznokci czy układu moczowego.
Brak poprawy po empirycznej terapii przeciwgrzybiczej. Nawrót lub ponowne wystąpienie zakażenia po zakończeniu leczenia. Obserwacja oporności w grupach immunosupresyjnych, w tym u dzieci oraz osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. Monitorowanie skuteczności długoterminowej profilaktyki przeciwgrzybiczej. Materiał badania Świeżo wyhodowany izolat grzyba pobrany z materiału klinicznego – wymaz z gardła, plwocina, krew, płyn mózgowo‑rdzeniowy, wycinek skóry, paznokcia itp.
Izolat musi być czysty, wolny od zanieczyszczeń bakteryjnych i przechowywany w warunkach zapewniających żywotność (temperatura 4‑8 °C, transport w ciągu 24 h). Metoda Badanie wykonywane jest zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi CLSI (M27) oraz EUCAST, przy użyciu jednej z następujących technik: Rozcieńczenie w podłożu płynnym (broth microdilution) – określenie minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla każdego leku w warunkach kontrolowanej pożywki.
E‑test (gradientowa metoda dyfuzyjna) – nakładanie paska z gradientem stężenia leku na podłożu agarowym, co pozwala na graficzne odczytanie MIC. Metoda dysku agarowego – pomiar strefy zahamowania wokół dysków nasączonych lekiem; wyniki przeliczane na MIC przy użyciu tabeli interpretacyjnej. Agar dilution – przygotowanie serii podstawek agarowych z różnymi stężeniami leku, na których hoduje się izolat.
Interpretacja wyników Wynik podaje minimalne stężenie hamujące (MIC) wyrażone w µg/ml dla każdego testowanego środka. Na podstawie ustalonych progów interpretacyjnych (susceptible – wrażliwy, intermediate – pośredni, resistant – oporny) określa się, które leki są potencjalnie skuteczne. Progi te są regularnie aktualizowane przez CLSI i EUCAST, uwzględniając specyfikę gatunku grzyba oraz lokalne dane epidemiologiczne.
Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania pacjenta. Należy jedynie zapewnić prawidłowe pobranie materiału klinicznego zgodnie z zaleceniami laboratorium – sterylność, szybki transport (najlepiej w temperaturze 4‑8 °C) oraz użycie odpowiedniego podłoża hodowlanego.