Cel badania Test służy do wyznaczenia stężenia 8‑hydroksy‑2′‑deoksyguanozyny (8‑OHdG) w moczu, który jest uznawany za wiarygodny biomarker uszkodzeń DNA spowodowanych działaniem wolnych rodników oraz stresu oksydacyjnego. Zmiany tego wskaźnika odzwierciedlają zarówno uszkodzenia materiału genetycznego w jądrze komórkowym, jak i w mitochondriach.
Wskazania kliniczne Monitorowanie poziomu stresu oksydacyjnego u pacjentów z chorobami neurodegeneracyjnymi, autoimmunologicznymi i metabolicznymi. Ocena ryzyka rozwoju zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ASD), PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń rozwojowych. Kontrola skuteczności terapii antyoksydacyjnych i suplementacji (np. Diagnostyka i monitorowanie chorób związanych z nadmiernym uszkodzeniem DNA, takich jak nowotwory, cukrzyca czy choroby sercowo‑naczyniowe.
Materiał biologiczny i warunki transportu Materiał: pierwsze poranne mocz (ok. Transport: w temperaturze 4‑8 °C, maksymalnie 7 dni od pobrania. Próbka powinna być przechowywana w szczelnie zamkniętym pojemniku, chroniona przed światłem. Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien oddać mocz po przebudzeniu, przed spożyciem posiłków i napojów (z wyjątkiem wody).
Unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania suplementów antyoksydacyjnych w dniu pobrania, o ile nie jest to zalecane przez lekarza. Metoda Analiza odbywa się metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z detekcją masową (HPLC‑MS/MS) lub immunoenzymatycznym testem ELISA, zapewniając wysoką czułość (dolny limit wykrywalności ≈0,1 ng/ml) i specyficzność.
Interpretacja wyników Wartość w normie: Podwyższony wynik: 20‑50 ng/mg kreatyniny – umiarkowane zwiększenie uszkodzeń DNA, zaleca się dalszą diagnostykę i ewentualną modyfikację stylu życia. Wysoki wynik: > 50 ng/mg kreatyniny – silny stres oksydacyjny, wymaga szczegółowej oceny przyczyn oraz rozważenia terapii antyoksydacyjnej. Wynik powinien być skorygowany względem stężenia kreatyniny w moczu, aby uwzględnić zmienność objętości płynów.
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Badanie 8‑OHdG jest coraz częściej wykorzystywane w badaniach nad autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, ponieważ podwyższony stres oksydacyjny może wpływać na rozwój i funkcjonowanie mózgu. Wyniki mogą pomóc w: Identyfikacji dzieci i młodzieży z podwyższonym ryzykiem zaburzeń rozwojowych. Oceny efektywności interwencji dietetycznych i farmakologicznych mających na celu redukcję stresu oksydacyjnego.